บทที่ 79 ก่อนที่จะจบลง

สัมผัสอุ่นร้อนตรงข้อมือที่หยุดยั้งปลายปากกาของติณณ์ไว้ในเสี้ยววินาทีวิกฤต เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นของการแปรผันที่ไม่มีใครคาดคิด

ยังไม่ทันที่ติณณ์จะได้เอื้อนเอ่ยคำถาม หรือแม้แต่ตั้งสติกับความอบอุ่นที่ห่างหายไปนาน เรียวนิ้วบางของพลอยไพลินก็ขยับสอดประสาน... หญิงสาวเอื้อมมือข้ามโต๊ะทำงานตัวใหญ่ คว้าเอาป...